Hi Suus,

Jeetje, een verhaal om stil van te worden...
Laat staan dat je er met je neus boven op 'zit' en mee om moet gaan. Hartverscheurend is het enige woord wat ik er aan kan geven.
Ik kan me enigszins indenken dat dit je enorm van je stuk brengt. En dat is terecht, want wat Jurjanne ook zegt, natuurlijk moet dit je aan het hart gaan. Anders zit je hart op de verkeerde plek.
Jouw hart zit gelukkig wel op de goede plek en daarom doe je ook dit prachtige werk!
Ik denk aan je en ik hoop dat je een manier vindt om met deze situaties om te gaan. Probeer je focus op het positieve te houden en dat is dat deze kindjes nu wel op de goede plek zitten en een betere toekomst tegemoet gaan xxxx

Hoi Susanne
Ja ja de echte wereld is confronterend, zeker als je er met je neus bovenop zit. Maar je reactie hierop is goed hoor. En af en toe een huilbui lucht alleen maar op. Werkt denk ik beter dan `n peukie en voor jou ook veel gezonder. Sem is vandaag 5 jaar geworden, veel taart, kadootjes etc.
Eigenlijk te gek, vooral als je dan jouw verhaal leest.
Maar hier draaid de wereld ook gewoon door.En we doen er net zo hard aan mee. Lieverd sterkte en tot mails dikke kus van onsxxxxxx.

Hoi Suus,
Ben er weer even rustig voor gaan zitten om je verhalen te lezen en je foto's te bekijken. Wat een belevenissen en een emoties allemaal. Kan me voorstellen dat je af en toe even tijd voor jezelf moet nemen om alles te verwerken. Hou je taai en geniet ervan, groetjes !

Jezus Suus wat een verhaal weer, kreeg er een brok van in mijn keel. Ik kan me zo goed voorstellen dat dit je zo verdrietig maakt maar tegelijke tijd doe je zo goed werk !! Top, echt top .. ik kreeg kippevel omdat het jongetje waar je over schreef nu bijna even oud is als Shane .. maar inderdaad hoe wanhopig moet moeder geweest zijn om dit te doen. En dan ben je zo blij als projecten waar jij nu zit? Ik hoop dat je verder nog naar je zin hebt, maar zo te lezen zit dat wel goed. Ik vind het super leuk om je te volgen. Lekker dat er ook momenten voor je zijn om te onspannen, heb je zeker even nodig. Ik vind het ook zo grappig hoe je dan de stad in gaat .. en hoe je ervaringen daar dan weer zijn. Hier is alles weer normaal, ijs weg, sneeuw weg, 7 gr boven nu en vandaag een lekker zonnetje.. Nou meid, fijn dat je lekker ff kan roken achter je boom, ging stuk na het zien van die foto.. te grappig. Heel veel sterkte met de kleintjes daar en we mailen .. ben trots op je .. xxx

Hi Susanne,

Heftige week inderdaad zo te lezen. Mooi hoe je erover schrijft, en natuurlijk ben je daar emotioneel van. Ik kom al sinds 2005 in Afrika en hoor vaak vergelijkbare verhalen maar het went echt nooit hoor. Gelukkig maar dat het niet went anders zouden we afgestompt zijn. Dus laat die tranen maar lekker rollen af en toe, het moet er toch uit! Je ziet dus hoe belangrijk een goede verzorging is en daaraan draag jij nu ook bij. Bedankt voor je inzet en heel veel plezier, ondanks de tranen geniet je wel zie ik.

Groetjes aan Jurjanne en Corin!

Ineke

Ja Suus, wat leven wij toch in een rare wereld! Hier in Nederland moeten we bedenken wat we kinderen toch in hemelsnaam voor hun verjaardag moeten geven, want "ze hebben alles al" en als je dan jouw verhaal leest is het net alsof het een idiote film is. Dat dit dus op deze wereldbol ook gebeurt is vreselijk. Wens je veel succes daar. Gelukkig zijn er mensen die hun steentje op, in dit geval jouw manier, bijdragen om de wereld een beetje beter te maken. Knap van je!
Liefs Sandy

Hoi Susanne, Allereerst gefeliciteerd met je moeder. Ze zit nu gezellig met haar zussen aan de koffie, ik had er even aan de telefoon. Maar dit is allemaal in het koude Nederland. Terug naar jou:
Wat een bijzondere, en ontroerende verhalen. Je maakt wel wat mee zeg. En wat doen jullie goed werk daar. Het blijkt erg noodzakelijk. De verantwoordelijken in die landen zouden toch echt eens hun best moeten doen voor vrede, veiligheid, stabiliteit. Helaas. Het lijkt gewoon niet te lukken. We wensen je nog heel veel succes, en sterkte. Groetjes, Jan en Ineke

lieve Susanne,

Jeetje wat is dit heftig zeg! We genieten elke keer van je verhalen en foto´s maar het raakt ons ook elke keer diep.De ene kant geeft het ons een goed gevoel dat jij als juiste persoon daar op de juiste plek bent om de kinderen alle liefde en zorg te geven.Dit is echt jouw ding!
Maar we worden er ook verdrietig van om te horen hoe slecht sommige kinderen er aan toe zijn wanneer ze bij jullie gebracht worden.Dat ze in hun korte leventje al zoveel erge dingen hebben moeten meemaken.
Het leven is heel oneerlijk verdeeld! Het werk wat jij nu doet is zo goed! Wij zijn super trots op je en hebben heel veel bewondering voor alle social workers,cooks en caregivers!!!Het is wel goed om dit te horen.Natuurlijk weten we het allemaal wel maar als je het met eigen ogen meemaakt of via jou de verhalen hoort besef je dat we eigenlijk allemaal meer zouden kunnen doen om de mensen daar te helpen.
Wat tante Ineke zegt is waar het lijkt gewoon niet te lukken in die landen met de vrede,veiligheid en stabiliteit.
Het is goed dat je je verdriet uit anders word je ziek van verdriet.Wat je zegt is zo mooi dat je dankbaar bent dat je je steentje mag bijdragen aan al het goede werk dat jullie samen doen.Wees blij voor de kinderen die bij jullie zijn,die zijn nu gelukkig in goede handen.
We kunnen alleen maar zeggen `Ga zo door,je doet het goed! En het is ook heel goed van je dat je ook de tijd neemt om bij te komen en kan ontspannen bij het zwembad en lekker wegdoezelen in de zon!!! Daar krijg je weer nieuwe energie van! Die heb je daar wel nodig.
Wat een prachtige foto´s stonden op FB.Mooie omgeving en wat een paradijs dat resort! Het doet ons heel goed dat je ook heel veel geniet van alle mooie dingen van Urganda.Veel tegenstellingen he?
Ontzettend veel succes, sterkte bij de trieste momenten en heel veel genietmomenten!!! kusjes , Fred Sandra Giorgia Giulia en Alessio

Tnx San voor je lieve woorden, dat geeft me ook weer energie, al die lieve berichten.
Dikke kus en bedankt namens de caregivers, cooks, socialworkers en guards.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

wat een mooi verhaal weer, ben ook nieuwsgierig naar de foto`s van dit verslag, zien we ook een beetje van het land. Zaterdag viert Luke zijn vierde verjaardag en dan mag hij naar de basisschool.Daar is hij echt aan toe. De dagen worden alweer wat langer en de merel zingt zijn hoogste lied bij ons in de boom heerlijk! a.s.vrijdag studeerd Gertjan af en wij mogen bij zijn presentatie zijn, voor hem de afsluiting van een zware studie. HTS bouwkunde.
Ik hoop gauw weer wat van je te horen en kijk uit naar je volgende verslag. sterkte met alles!Liefs Marja