Lieve vrienden en familie,

Na een heerlijke laatste week op Nafasi was het dan toch in ene woensdag 25 april. Tijd om te vertrekken. Ik was al een paar dagen erg emotioneel, hoe kan ik deze lieve schatten van kinderen achterlaten, hoe zal het verder met ze gaan, krijgen ze een nieuwe papa en mama of gaan ze toch terug naar gevonden familie, kunnen ze daar wennen, krijgen ze de hulp die ze nodig hebben???? En dan die kleine jongen waar ik me toch zo'n zorgen om blijf maken, ik was blij dat hij al sliep dat ik wegging, geloof niet dat ik dat getrokken had.

De kinderen had ik al een paar dagen van te voren voorbereid dat ik zou vertrekken, dat ik met het vliegtuig terug zou gaan naar mijn mama en dat ik er dan niet meer ben als ze de volgende dag wakker worden. De kinderen liepen al een paar dagen te zingen 'bye bye Susanna, may God bless you', net of ze blij waren, maar ja ze begrepen er natuurlijk niks van. Voor mij was het wel pijnlijk hoor dat ze zo zongen de hele dag, maar wel verschrikkelijk schattig..

Toen was het 19.00uur en kwam mijn taxi me oppikken, ik heb de kinderen bij elkaar geroepen op de bank en heb ze het nogmaals uitgelegd. Daarna heb ik alle kids één voor één op schoot genomen en geknuffeld, één lieve schat dacht dat ik naar haar moeder ging en dat was hartverscheurend, heb haar natuurlijk geprobeerd uit te leggen dat dit niet het geval was en dat we blijven zoeken naar haar moeder. Ook J. hield me strak vast en wilde me niet loslaten, dat terwijl toen ik kwam hij al begon tehuilen als ik alleen maar lief tegen hem praatte, laat staan als ik hem een aai over zijn bolletje gaf. Uiteindelijk nog een dikke knuf voor de caregivers en de guard en mijn kamergenootje Nikki en toen huilend weggegaan.Wat een drama!!!

In de taxi een beetje bijgekomen en aangekomen op de airport bleek dat ik 3 uur vertraging had, bah daar zat ik niet op te wachten, maar ja na ingecheckt te hebben de security nog even lief aangekeken of ik nog even een peukie mocht roken en daarna in de loungebar voetbal zitten kijken, dat was wel ff een tijd geleden dat ik tv had gekeken. Uiteindelijk moe in slaap gevallen met mijn hoofd op tafel. 01.15 uur schrok ik wakker en zag ik dat de bar ondertussen leeg was. Nou toch maar snel ff naar de wc en de gate opzoeken, hihihi, daar stonden gelukkig de mensen nog in de rij. In het vliegtuig heerlijk verder geslapen en uiteindelijk om 09.15 uur geland in het koude Nederland.

Wat heerlijk om me mams weer in me armen te sluiten en ook Fred, San en die heerlijke lieve kids kwamen me ophalen van Schiphol. Opnieuw had ik een cultuurshock, wat een georganiseerd land hebben wij en wat een mooie snelwegen, zonder gaten en hobbels. Thuis heerlijk aan het gebak en me koffers uitgepakt en souvenirs uitgedeeld. Ik heb een fijne dag gehad en ben 's avonds als een blok in slaap gevallen.

Ik wil iedereen bedanken die me gesteund, gesponsord en gevolgd hebben. Alle lieve reacties op facebook, op mijn reislog hebben me supergoed gedaan, fijn om te weten dat er zoveel mensen om me geven. Tnx Tnx Tnx x x x x x x

Ik heb natuurlijk nog veel meer foto's en verhalen en wil ze blijven vertellen, want mijn avontuur is echt onbeschrijfelijk gaaf geweest.

Veel liefs en een koude Hollandse kus xxx

Aunti Susanna